Hoe kwam het FIFA rapport tot stand.

Een week geleden kwam de FIFA met een rapport over de corruptie binnen de FIFA over de toewijzingen van de WK’s 2018 en 2022. In plaats van verduidelijking kreeg de Engelse voetbalbond de wind van voren en de schrijver van dit “betrouwbare” rapport kwam een paar uur later met kritiek over de FIFA. Een hoop verwarring, maar wat is nu het verhaal achter dit rapport?

De schrijver van dit rapport, Michael Garcia, werd in 2011 aangesteld door de FIFA als onafhankelijk onderzoeker om de handelingen van de toewijzingen voor de WK’s te achterhalen en andere schandalen. Garcia heeft een achtergrond in rechten in Amerika en werkte als minister van justitie in New York en als forensisch onderzoeker naar terrorisme.

Vlak voor het aanstellen van Garcia in 2011 meldde Sepp Blatter op een persconferentie ,nadat hij weer herkozen was als president, dat de FIFA een plan had gemaakt het vertrouwen weer op te krikken. Hierbij werd de ethische commissie in tweeen gedeeld. Het eerste team stond onder leiding van de net aangestelde Garcia, dit team zou onderzoeken en gaan nadenken waar alles fout is gegaan en hoe dit beter kan in de toekomst. Het andere team was een “jury” die oordeelde of de uitkomsten van de ethisch ploeg wel klopte of niet. Dit team stond onder leiding van de Duitse rechter Hans-Joachim Eckert. Hiermee begon het rapport naar corruptie, wat uiteindelijk ook niet zou kloppen.

Het onderzoek ging van start met de Amerikaan Garcia aan de leiding. Hij begon als eerste het bid proces te onderzoeken. Alle landen die zich hadden ingeschreven voor de WK’s werden grondig onderzocht en bezocht door de onderzoeker. Hij kwam in contact met mensen die gelinkt waren met de bid’s en die bewijs hadden dat kon aantonen dat de toewijzing niet “fair” was verlopen. Dit leverde uiteindelijk een 430 pagina tellend rapport op in September van dit jaar. De Duitser Eckert, die in het team zat dat alles controleerde, las het rapport door en leverde een samenvatting wat vorige week werd gepubliceerd door de FIFA. Maar het probleem wat nu speelt is dat Garcia beweert dat het rapport wat is uitgebracht incompleet is en vol staat met verkeerde feiten en conclusies. Een saillant detail is dat Michael Garcia een geheimhoudingsplicht had en niet mocht praten met de buitenwereld.

Lang voordat de “gecontroleerde” versie werd uitgegeven door de FIFA, drong Garcia aan dat het volledige rapport openbaar moest worden gemaakt. Dit drong hij meerdere malen aan bij de bond en de rechter Eckert, maar laatst genoemde weigerde dit. De FIFA reageerde uiteindelijk dat Eckert het rapport grondig door zou nemen en een correcte samenvatting zou uitbrengen. Door de uitingen van Garcia heeft dit rapport en de FIFA opnieuw een deuk gekregen in hun geloofwaardigheid en het beruchte rapport wordt ook niet betrouwbaar gevonden door de buitenwereld.

Wat nu?
Garcia heeft aangegeven dat hij een beroep zal doen op de beroepscommissie van de FIFA, maar of dit zin heeft kan niemand voorspellen. Dit is niet meer een verhaal wat te maken heeft met alleen de FIFA, maar met de nationale overheid, de wereldpolitiek, geld en trots. Het meest waardevolle toernooi van de wereld staat op een punt waarbij het zijn waarde aan het verliezen is.

En dan zijn er ook nog externe rapporten van de FBI waarmee het schandaal nog groter wordt dan geacht. De New York Daily News beweert dat de FBI voormalig FIFA lid Chuck Blazer heeft gebruikt om gesprekken met leidende gezaghebbers van de FIFA af te nemen via een microfoontje. Dit zou gebeurd zijn in Londen tijdens de zomerspelen van 2012. Wat hier werd besproken is onbekend, maar het zal niet lang duren voordat dit ook naar buiten zal komen. De Serious Fraud Office in Engeland is gevraagd om hier onderzoek naar te doen en of hier juridische stappen tegen gemaakt kunnen worden. Want de FBI mag niet zonder reden een actie uitvoeren in het buitenland.

Je valt van de ene zaak in de andere zaak. De schandalen worden steeds groter en ingewikkelder. Maar het enige wat duidelijk wordt is dat de FIFA lang niet alle informatie prijs durft te geven en dat de voetbalbond, en met name Blatter, het vertrouwen van de landen verliest. Wat begon als een strijd om het prestieugeze toernooi is uitgemond in een zaak van geld, aftap schandalen, advocaten en een onduidelijk rapport.

Het is een kwestie van tijd voordat het doek valt.

Praat Mee!